Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Ξέρατε ότι Κολυμπάριος Σύνοδος ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΟΜΟΦΩΝΑ τους αντι-οικουμενιστές; --Και τώρα μεθοδεύουν τις ...ποινές!

 Τι εννοεί άραγε ο κ. Τσομπανίδης με τον όρο: "αυτοδιορθωτικές κινήσεις";


katanixis.grΣτο συνέδριο Ορθοδοξία και Οικουμένη στον 21ο αιώνα: Η “εκκλησιολογική πρόκληση” μετά την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κρήτη (2016) ειπώθηκαν φριχτά πράγματα και φανερώθηκαν οι πραγματικές προθέσεις των οικουμενιστών.
   Παραθέτουμε τις 3 τελευταίες παραγράφους της εισήγησης του κ. Τσομπανίδη, και διατυπώνουμε ένα εύλογο ερώτημα:
 Τι εννοεί αυτοκάθαρση; Επισκοπικά δικαστήρια fast track; Αρχιερατικό μπούλινγκ; Συνέδρια που μοιράζουν πιστοποιητικά σε φοιτητές για να γεμίζουν τις άδειες καρέκλες; Αγάπη για την ενότητα με τους άλλους και μίσος για τους ομοδόξους; Καρότο και μαστίγιο; Δεσποτοκρατία; Τι εννοεί άραγε;
      Ό,τι και να εννοεί αυτά είναι λίγα μόνο από τα μέτρα του Φαναρίου σε όσους αντιδρούν στη Σύνοδο του Κολυμπαρίου.



​    Καλή φώτιση & Καλή μετάνοια ​
Τι εννοεί άραγε ο κ. Τσομπανίδης με τον όρο: "αυτοδιορθωτικές κινήσεις";

   Εκτός από τα ευαίσθητα θεολογικά-δογματικά θέματα στην εκκλησιολογικό πρόκληση ανήκει επίσης η αντιμετώπιση του σοβαρότατου κινδύνου από την αναρρίπιση του φονταμενταλισμού εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με κύριο χαρακτηριστικό τον αντιοικουμενισμό, καθώς και της συνακόλουθης ευθύνης της να περιφρουρήσει την ενότητά της, προλαμβάνοντας αυτούς που καραδοκούν να καταφέρουν πλήγματα στο σώμα της.


    Πολύ σωστά η Σύνοδος προβάλει το σοβαρό αυτό πρόβλημα και το καταδικάζει («Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας…», §22, πρβλ. «Εγκύκλιο». §17, «Μήνυμα», §4). Η ομόφωνη καταδίκη από τη Αγία και Μεγάλη Σύνοδο των σεκταριστικών αντι-οικουμενικών ομάδων καταδεικνύει όχι μόνο την επιβεβαίωση για τη

Δέχονται οι Ρώσοι το “φιλιόκβε”; Ολοταχώς για την “πλήρη ενότητα”;

Βόμβα ανήμερα του Αγίου Πνεύματος! 



Του Μανώλη Κείου

Όταν το 1054 έλαβε χώρα το σχίσμα Ανατολικής και Δυτικής χριστιανοσύνης, ένα μεγάλο ζήτημα που προέκυψε πέραν από το “παπικό πρωτείο” ήταν ότι ο Πάπας εισήγαγε «και τον Υιό» στο δόγμα.
Μία από τις βασικές διαφορές μεταξύ των Ορθοδόξων και των Ρωμαιοκαθολικών είναι η διδασκαλία περί του Αγίου Πνεύματος, το λεγόμενο Filioque.
Οι Ρωμαιοκαθολικοί προσέθεσαν στο Σύμβολο της Πίστεως (“Πιστεύω”) την φράση σύμφωνα με την οποία το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα και τον Υιόν (Filioque), αλλοιώνοντας

ΒΑΣΙΛΕΥ ΟΥΡΑΝΙΕ ΗΧΟΣ ΠΛ Β

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Πόση ασυνέπεια υπάρχει, πόσοι κίνδυνοι μας περιβάλλουν! Πόσο προσεκτικοί και εγκρατείς πρέπει να είμαστε!


Ἅγ. Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου


Τὴν ὥρα ποὺ ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τὴν Πεντηκοστὴ καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ἡ κυβίστηση τῶν ρασοφόρων πρὸς θλίψη τῶν πιστῶν συνεχίζεται.

Μετὰ τὴν πτώση τῶν αἱρετικῶν γινόμαστε μάρτυρες ἑνὸς ἄλλου τραγικοῦ γεγονότος. Τῆς ἄσκησης κυβιστήσεως ἀπὸ τοὺς ἀντιαιρετικούς. Ἔγινε φανερὸ ἀπὸ ἄλλο ἄρθρο, τί ἔλεγαν πρὶν ἀπὸ λιγότερο ἀπὸ ἕναν χρόνο, πρὸς χαρά μας καὶ τί λένε τώρα, πρὸς ἀμέτρητη λύπη μας, οἱ Θεσσαλονικεῖς σημερινοὶ ὑπέρμαχοι τῆς «Οἰκονομίας». Τὴν σκυτάλη τώρα δίνουμε στὸν π. Ἄγγελο Ἀγγελακόπουλο τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος σὲ μία εἰσήγηση ποὺ ἐκφωνήθηκε στὸ συνέδριο μὲ θέμα «Μελέτες τοῦ Ἁγίου Ιωάννου», ποὺ πραγματοποιήθηκε ὑπό τὴν εὐλογία τοῦ Μητροπολίτου Σόφιας καί Πατριάρχου Βουλγαρίας κ. Νεοφύτου, στή Σόφια Βουλγαρίας, στίς 9 καί 10 Ἰουνίου 2017 (μόλις δηλ. ἕναν χρόνο πρίν) εἶπε τὰ ἑξῆς ἀντίθετα μὲ τὶς σημερινὲς θέσεις του (Ἡ ὑπογράμμιση καὶ ὁ τονισμὸς μὲ μαῦρο εἶναι δικός μου. Τὸ παρακάτω κείμενο ἐδῶ):

Στήν Κων/πολη ὁ Ὀρθόδοξος λαός δέν εἶχε κάνει δεκτή τήν ψευδοένωση, γιατί ἤθελαν τήν καλή ἕνωση μέ τούς Παπικούς, ἐπί τῇ βάσει τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, Παραδόσεως καί Ζωῆς. Ἔτσι, τό πλῆθος ἦταν ἐνθουσιασμένο μέ τή σθεναρή στάση, πού κράτησε ὁ ἅγιος Μᾶρκος κατά τή διάρκεια τῆς ψευδοσυνόδου. Τόν ὑποδέχθηκε θριαμβευτικά, θεωρώντας τον πραγματικό ὑπέρμαχο τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως. Ἔβλεπε τόν ἅγιο Μᾶρκο ὡς τόν μοναδικό Ἱεράρχη, πού εἶχε τό θάρρος καί τήν ἱκανότητα νά ὑπερασπισθεῖ τήν ὀρθή δογματική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας.
Ἡ ἐπιστροφή τῆς ὀρθόδοξης ἀντιπροσωπίας στήν Κων/λη ὑπῆρξε ἐρέθισμα γιά τή γενικότερη ἔκφραση τῆς δυσφορίας τῆς ἐκκλησιαστικῆς συνειδήσεως. Τήν 1η-2-1440 ἀποβιβάζονταν στήν Κων/λη, ἐπανακάμπτοντας ἀπό τήν Φλωρεντία, οἱ λατινόφρονες Ἕλληνες Ἀρχιερεῖς, τούς ὁποίους, μέ ἔκδηλη ἀγωνία, ἀνέμεναν τά πλήθη τοῦ λαοῦ. Ὁ λαός τῆς Βασιλεύουσας γιά δύο ὁλόκληρα χρόνια δέν δοκίμαζε τόση ἀγωνία ἀπό τήν ἀπειλή τῶν Τούρκων, ὅση ἀπό τούς ἀόριστους φόβους του, μήπως στήν Φλωρεντία κινδυνεύσουν τά ἱερά καί τά ὅσια τῆς πίστεως τῶν Πατέρων του. Ὁ λαός ζητοῦσε νά μάθει, ἄν στήν Φλωρεντία νίκησε ἡ Ὀρθοδοξία. Οἱ προδότες τῆς Ὀρθοδοξίας, διαισθανόμενοι τήν ὀργή τοῦ λαοῦ, ἀπαντοῦσαν, μεταμελημένοι: «πουλήσαμε τήν πίστη μας· ἀνταλλάξαμε τήν εὐσέβεια μέ τήν ἀσέβεια· προδίδοντας τήν καθαρή θυσία, γίναμε ἀζυμῖτες…». Σύμφωνα μέ τόν Δούκα, οἱ ἐφιάλτες τῆς Ὀρθοδοξίας, κατάμεστοι αἰσχύνης καί τρέμοντας τήν κατακραυγή τοῦ Ὀρθοδόξου πληρώματος, καταριόντουσαν τήν ὥρα, κατά τήν ὁποία ὑπέγραψαν τόν «ἑνωτικό» ὅρο τῆς

Δεισιδαιμονίες, μαγικές πρακτικές και Πανθρησκειακή προπαγάνδα από το pentapostagma!

Κάνε αυτό την ώρα που ανάβεις ένα κερί και θα δεις εκπληκτικά πράγματα να συμβαίνουν…


Αν έχετε συνηθίσει να χρησιμοποιείτε τα κεριά μόνο όταν θέλετε να δημιουργήσετε ατμόσφαιρα ή όταν δεν έχετε ηλεκτρικό ρεύμα, χάνετε όλους τους υπόλοιπους τρόπους με τους οποίους μπορείτε να τα αξιοποιήσετε, για να πραγματοποιήσετε τις επιθυμίες σας!

Πραγματικά, τα κεριά συμμετέχουν σε κάθε είδους τελετουργίες, ομαδικές και προσωπικές. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε τη χρήση τους στις θρησκευτικές τελετές όλων των δογμάτων, που δεν είναι τυχαία. Αλλά και στην καθημερινή μας ζωή, σε κοινωνικές καταστάσεις, όπως με τα κεριά των γενεθλίων.
Η φωτιά είναι μια από τις ισχυρότερες δυνάμεις του σύμπαντος και ο τρόπος που μετουσιώνει τα υλικά, μετατρέποντάς τα σε αέρια και στάχτη, δημιουργεί την άμεση αναλογία με τις δεήσεις και τις ευχές που ο άνθρωπος θέλει να αναπέμψει προς τους ουρανούς και προς τα θεϊκά όντα που τους κατοικούν.

Το αναμμένο κερί δημιουργεί το είδος της διάθεσης

Επιλέγει να μαγαρίζει τις μεγάλες γιορτές, με αγκαλιές και φιλιά με τους παναιρετικούς!

(Όσο για τους Ορθόδοξους, περιφρόνησι και απειλές)

Η συνάντηση Βαρθολομαίου-Φραγκίσκου στο Βατικανό
(ΒΙΝΤΕΟ & ΦΩΤΟ)


Επιμέλεια: ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Σε θερμό κλίμα έγινε η συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίο με τον Πάπα Φραγκίσκο, στην Αγία Εδρα.


Οι δύο Προκαθήμενοι αντήλλαξαν θερμά λόγια αγάπης και φιλίας, ενώ συζήτησαν για θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Με τον τρόπο αυτό ολοκληρώθηκε η επίσκεψη του κ.Βαρθολομαίου στη Ρώμη όπου ομίλησε στο στο διεθνές συνέδριο που οργανώνει το ίδρυμα Centesimus Annus.
Δείτε και φωτογραφίες από την παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη στο Βατικανό…

Κυριακή της Πεντηκοστής (Ιω.ζ 37-52 καί η 12)

 Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος 



ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ
(Ιω.ζ΄37-52 και η΄12)

Eπιλεγμένα αποσπάσματα από τον υπομνηματισμό του αγίου Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κων/πόλεως του Χρυσοστόμου στην ευαγγελική περικοπή της Κυριακής της Πεντηκοστής (ομιλία ΝΑ΄ από το υπόμνημα του αγίου στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο)

Μέρος Πρώτο: υπομνηματισμός των χωρίων Ιω. ζ΄ 37-43

   «Ἐν δ τ σχάτ μέρ τ μεγάλ τς ορτς εστήκει ησος κα κραξε λέγων· άν τις διψ, ρχέσθω πρός με κα πινέτω. πιστεύων ες μέ, καθς επεν γραφή, ποταμο κ τς κοιλίας ατο εύσουσιν δατος ζντος (:Κατά την τελευταία και επισημότερη από τις άλλες ημέρες της εορτής[της Σκηνοπηγίας] στάθηκε όρθιος ο Ιησούς και με δυνατή φωνή είπε· "εάν κανείς αισθάνεται πόθο και δίψα, όχι για αγαθά υλικά και φθαρτά, αλλά για πνευματικά και αιώνια, για την εσωτερική γαλήνη και τη μακαριότητα της θείας ζωής, ας έλθει κοντά Μου δια της πίστεως και ας πίνει την αλήθεια που προσφέρω, για να ικανοποιηθούν έτσι οι πλέον μύχιοι και ευγενείς πόθοι του. Εκείνος που πιστεύει σε Εμένα, όπως σύμφωνα με τους λόγους της Γραφής, θα γίνει αστείρευτη πνευματική πηγή· και από την καρδιά και τα βάθη της ψυχής του θα αναβλύζουν ποταμοί από ολόδροσο τρεχούμενο νερό, για να ξεδιψά όχι μόνο ο ίδιος αλλά και όλοι όσοι έρχονται σε επικοινωνία με αυτόν")» [Ιω. 7,37-38] [Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα].
     Εκείνοι οι οποίοι προσέρχονται για να ακούσουν το θείο κήρυγμα και είναι προσεκτικοί στα θέματα της πίστης, πρέπει να επιδεικνύουν τον έντονο πόθο όσων διψούν για να ξεδιψάσουν και ανάλογη επιθυμία να ανάπτουν μέσα τους, διότι έτσι θα μπορέσουν να συγκρατήσουν με ασφάλεια όσα λέγονται. Άλλωστε και οι διψασμένοι, όταν πάρουν στα χέρια τους ένα ποτήρι με νερό, το πίνουν με μεγάλη προθυμία και τότε πια σβήνουν τη δίψα τους και ησυχάζουν.
     Κατά όμοιο λοιπόν τρόπο και οι ακροατές των θείων λόγων, εάν τους ακούνε και τους δέχονται με πραγματική δίψα, δε θα

Λόγος μα΄ εις την Πεντηκοστή

Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος

Από: Στυλ. Γ. Παπαδόπουλος (επιμ.), Μιλάει ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, μτφρ. Διονύσιος Κακαλέτρης, εκδ. Αποστολική Διακονία, Αθήνα 1991.

Ε. Την Πεντηκοστή εορτάζουμε καί την παρουσία του Αγίου Πνεύματος καιί την πραγματοποίηση της υποσχέσεως καιί την εκπλήρωση της ελπίδας. Το μυστήριο, πόσο και μεγάλο είναι και σεβαστό! Τελειώνουν λοιπόν όσα έχουν σχέση με το σώμα του Χριστού, ή μάλλον με τη σωματική παρουσία Του(1). Διότι διστάζω να πω τα σωματικά, εφ' όσον κανένας λόγος δεν μπορεί να με πείσει ότι θα ήταν καλύτερα να είχε απαλλαγεί από το σώμα [ο Χριστός](2).
Αρχίζουν δε όσα έχουν σχέση με το Άγιο Πνεύμα(3). Ποια δε ήταν όσα έχουν σχέση με το Χριστό; Η Παρθένος, η γέννηση, η φάτνη, το σπαργάνωμα, οι άγγελοι που τον δοξάζουν, οι ποιμένες που τρέχουν προς Αυτόν, η διαδρομή του αστέρα, η προσκύνηση και η προσφορά των δώρων από τους μάγους, ο φόνος των νηπίων από τον Ηρώδη, ο Ιησούς που φεύγει στην Αίγυπτο, που επιστρέφει από την Αίγυπτο, που περιτέμνεται, που βαπτίζεται, που δέχεται την μαρτυρία από τον ουρανό, που πειράζεται, που λιθάζεται για μας (για να μας δώσει υπόδειγμα κακοπάθειας υπέρ του Λόγου) που προδίνεται, που προσηλώνεται [στον Σταυρό], που θάπτεται, που ανασταίνεται, που ανεβαίνει [στους ουρανούς]. Από αυτά και τώρα υφίσταται πολλά από τους μισόχριστους μεν, αυτά που Τον ατιμάζουν και τα υπομένει (διότι είναι μακρόθυμος)· από τους φιλόχριστους δε, αυτά που Του αποδίδουν τιμή. Και αναβάλλει να

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

Την τεράστια κρίση της παράδοσης (ξεπούλημα) της πίστης στο αιρετικό Βατικανό, δεν την βλέπει!


Βαρθολομαίος από Βατικανό: Ζήσαμε μια τεράστια κρίση, ο πολιτισμός παραδόθηκε στην οικονομία


   O Οικουμενικός Πατρ. Βαρθολομαίος συμμετέχει στο Βατικανό στο διεθνές συνέδριο που οργανώνει το ίδρυμα Centesimus Annus. O κ. Βαρθολομαίος, στην ομιλία του «η Κοινή χριστιανική ατζέντα για το κοινό καλό», αναφέρθηκε σήμερα, παρουσία του Πάπα Φραγκίσκου, σε κύρια προβλήματα αλλά και ανάγκες της εποχής μας.

«Τα τελευταία χρόνια ζήσαμε μια τεράστια οικονομική κρίση η οποία συνδέεται με την διαδικασία της παγκοσμιοποίησης και τις συνέπειές της, με το ότι ο πολιτισμός παραδόθηκε στην οικονομία, με την αύξηση της φτώχειας, την ασιτία και την ελλιπή διατροφή,

Εις την Πεντηκοστήν


Ἁγίου Νικοδήμου το γιορείτου

Α. Μεταβολήν το νο.
Β. Μεταβολήν τς καρδίας.
Γ. Μεταβολήν τς γλώσσης.
Συλλογίσου γαπητέ, πς τό Πανάγιον Πνεμα ταν κατέβη ες τό περον ν εδει πυρίνων γλωσσν, σάν νας σφοδρότατος νεμος καί βροντή, γέμισεν λον τόν οκον, ες τόν ποον σαν καθήμενοι ο θεοι πόστολοι καί προσηύχοντο· «καί πλήρωσε τόν οκον, ο σαν καθήμενοι» (Πραξ. β. 2)· καί τόν καμεν σάν μίαν κολυμβήθραν, ς λέγει  Θεσσαλονίκης Γρηγόριος, διά νά βαπτίσ τούς ποστόλους μέ τήν θείαν χάριν του, περί το ποίου τούτου βαπτίσματος προεπεν ες ατούς  Κύριος· «μες δέ βαπτισθήσεσθε ν Πνεύματι γί ο μετά πολλάς ταύτας μέρας (Πράξ. α 5).
πλήρωσε δέ τόν οκον, ο σαν καθήμενοι, κολυμβήθραν ατόν περγαζομένη πνευματικήν, καί πληροσα τήν το Σωτρος παγγελίαν, ν καί ατήν ναλαμβανόμενος πρός ατούς λεγεν, τι ωάννης μέν βάπτισεν δατι, μες δέ βαπτισθήσεσθε ν Πνεύματι γίλλά καί τήν κλσιν ν ατος πέθηκεν, παληθεύουσαν δειξε· διά γάρ το ξ ορανο τούτου χου, ντως υοί βροντς γεγόνασιν ο πόστολοι» (Λόγος ες τήν Πεντηκ.) Τότε δή τότε ατό τό Πανάγιον Πνεμα νήργησεν ες τούς ποστόλους τρες μεταβολάς (καί αταί α μεταβολαί εναι κυρίως  καρπός καί τν παρόντων πνευματικν γυμνασμάτων).
 α μεταβολή το το νοός τν ποστόλων,  ποία μετέβαλεν ες ατούς κείνας τάς πρώτας δέας που εχον περί τν πράγματων το κόσμου τούτου καί τούς καμε νά γνωρίσουν καθαρά τό ταπεινόν καί μάταιον τν παρόντων γαθν, καί ξεναντίας νά γνωρίσουν τό μεγαλεον καί αώνιον τν μελλόντων, στε κενοι ο διοι που λίγον προτήτερα φιλονικοσαν ναμεταξύ τους ποος πό ατούς νά το  πρτος καί μεγαλύτερος· «γένετο δέ καί φιλονικία ν ατος τό τίς ατν

Η ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΕΩΣ ΕΚ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ


 καὶ  ἡ  ΑΛΛΟΙΩΣΗ  (ἕως τὴν  ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ της)
ἀπὸ  ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ  ΠΟΙΜΕΝΕΣ  καὶ  ΘΕΟΛΟΓΟΥΝΤΕΣ

  Δυστυχῶς οἱ σύγχρονοι «ἀχρικαιρίστες» καὶ «οἰκονομιστές» πατέρες, ἀδιαφοροῦν πλήρως ἢ καὶ ἔχουν διαγράψει τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴ φροντίδα της
    α) γιὰ τὴν ἀποφυγὴ τῆς μολύνσεως τῶν πιστῶν ἐκ τῆς ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετίζοντες
καὶ
   β) (τὴν φροντίδα) γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ καὶ σωτηρία ὅσων ἤδη ἔχουν μολυνθεῖ παραμένοντες ἀνεκτικοὶ πρὸς τοὺς αἱρετικούς, ἢ ἀποδέχονται θετικὰ τὴν οἰκουμενιστικὴ ἰδεολογία, ὡς μιὰ πραγματικότητα ἀναπόφευκτη τῆς παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας μας, καὶ οἱ ὁποῖοι ταυτόχρονα (λόγῳ τῆς δολιότητος τῆς παναιρέσεως καὶ τῆς συγχύσεως ποὺ ἐπικρατεῖ) νομίζουν πὼς εὑρίσκονται σὲ ὀρθόδοξο ἔδαφος.   

   Δυστυχῶς, οἱ πατέρες αὐτοί, ὡς μετα-πατερικοί, κηρύττουν ἄλλο Εὐαγγέλιο. Διδάσκουν πρακτικά-οὐσιαστικὰ ὅτι ἡ ἐπι-κοινωνία μὲ αἱρετικοὺς «μὴ καταδικασμένους» δὲν μολύνει. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ ἴδιοι κοινωνοῦν μὲ τοὺς κοινωνοῦντες μὲ αἱρετικούς (ἐνῶ ἔχουν ἀποτειχιστεῖ καὶ μποροῦσαν νὰ μὴν κοινωνοῦν μαζί τους). Καὶ φέρονται ἔτσι γιατὶ ἡ Ἀκρίβεια τοῦ Εὐαγγελίου κοστίζει, καὶ προσπαθοῦν νὰ βολέψουν τὰ πράγματα!
    
    Παραθέτουμε ἀπόσπασμα ἀπὸ σχετικὸ βιβλίο στὸ ὁποῖο φαίνεται ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ὁποία αὐτοί (ὡς «ἀντι-Οἰκουμενιστές) μὲ τὴν διδασκαλία τους καὶ τὶς πράξεις τους τὴν καταργοῦν.

8. ΑΠΟΦΥΓΗ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ  ΣΧΕΣΕΩΝ ΜΕ  ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

    α) Ἐλευθερία στὶς καθημερινές μας σχέσεις, πάντα μὲ διάκριση
    Τὸ πρόβλημα, ὅμως, δὲν ἔγκειται μόνο στὸ ἂν κάποιος ποιμένας εἶναι δυνατὸς ἢ ὄχι, ὅπως ἰσχυρίστηκε ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος. Ὅταν οἱ ἅγιοι συμβούλευαν νὰ ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, δὲν τὸ ἔκαναν ἐπειδὴ αἰσθάνονταν δυνατοὶ ἢ ἀδύνατοι στὴν πίστη, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἀκολουθοῦσαν τὴν δοκιμασμένη καὶ θεόπνευστη Παράδοση καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶχαν κοινὴ γραμμή, δὲν ἔσπερναν τὴν σύγχυση, δὲν δημιουργοῦσαν σκανδαλισμὸ στοὺς πιστούς, δὲν προετοίμαζαν νέα σχίσματα καὶ διαιρέσεις.
   Εἶναι σημαντικὸ κάθε ποιμαντικὴ πράξη τῶν Ποιμένων της Ἐκκλησίας, νὰ ἀκολουθεῖ τὶς ἀρχὲς τῆς ὅλης θεολογίας καὶ τοῦ

Ας το διαβάσουν οι "μισθωτοί" ποιμένες: "Ανέλαβε τον σκληρό αγώνα για την αντιμετώπιση και διάλυση των αιρέσεων".

Άγιος Συνέσιος ο Επίσκοπος (26 Μαΐου 2018)




Άγιος Συνέσιος ο Επίσκοπος
Βιογραφία
Πολύ φτωχές δυστυχώς είναι οι πληροφορίες που έχουμε για τον Κύπριο αυτόν άγιο. Τόσο το συναξάρι όσο κι η ακολουθία του ελάχιστα πράγματα μας προσφέρουν.

Σύμφωνα μ’ αυτές ο άγιος Συνέσιος γεννήθηκε στην Καρπασία. Ήταν άνθρωπος πράος κι ανεξίκακος και διαδέχτηκε στον επισκοπικό θρόνο τον Άγιο Φίλωνα (βλέπε 24 Ιανουαρίου). Αυτού μάλιστα και το ιερό έργο ζήλωσε και συμπλήρωσε.
Ενάντια στις αιρέσεις, που σύμφωνα με τον άγιο Επιφάνιο ξεπερνούσαν σε αριθμό τον καιρό αυτό τις ογδόντα, κινήθηκε με φλόγα και χριστιανική σύνεση ο άγιος Συνέσιος. Με το ραβδί του ιεραποστόλου και τη μάχαιρα του Πνεύματος, που είναι τομώτερη κι από το πιο κοφτερό εργαλείο ανέλαβε ο ουρανοπολίτης Ιεράρχης τον σκληρό αγώνα για την αντιμετώπιση και διάλυση των αιρέσεων. Η πραότητα του, η γλυκύτητα των λόγων του και τα πειστικά επιχειρήματα του

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΤΟ ΘΕΟ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟ

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ



   Ό δε παράκλητος, το Πνεύμα το Αγιον o πέμψει ό πατήρ εν τω ονόματι μου, εκείνος υμάς διδάξει πάντα και υπομνήσει υμάς πάντα ά ειπόν υμίν. (Ιωάν. 14,26)
   Τί άλλο πρακτικό μήνυμα έχουν αυτοί οι λόγοι παρά τούτο: ότι είναι απαραίτητο να προσευχόμαστε καθημερινά να έλθει σ’ εμάς ή Χάρις τού Αγίου Πνεύματος, ακριβώς όπως προσευχόμαστε για το ψωμί της κάθε ημέρας.
   Ο Θεός Πατέρας είναι πρόθυμος να μας στείλει τον Θεό Παράκλητο κάθε ημέρα, αλλά ζητά να προσευχόμαστε καθημερινά γι’ αυτό. Διότι ακριβώς όπως συμβαίνει με το ψωμί, που άλλοτε είναι άφθονο και άλλοτε σπανίζει, έτσι συμβαίνει και με το  Άγιο Πνεύμα. Ο Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιο, έρχεται σ’ εμάς και φεύγει ανάλογα με τον ζήλο ή την απροθυμία μας στην προσευχή, ανάλογα με τα καλά έργα μας και την υπομονή μας.
     Γι’ αυτό η Εκκλησία καθιέρωσε να ξεκινούν οι εωθινές Ακολουθίες από την επίκληση του Αγίου Πνεύματος: «Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της Αλήθειας...» και μετά με την ευχή «έλθέ και σκήνωσον εν ημίν...».
     Γιατί;
    Διότι, χωρίς το Άγιο Πνεύμα, δεν γνωρίζουμε ούτε καν πώς να χρησιμοποιούμε τον καθημερινό άρτο όπως πρέπει, γιά την σωτηρία μας.

Ο Άγιος Νεομάρτυς Αλέξανδρος ο δερβίσης

 (26 Μαΐου 1794)



Ο Άγιος Νεομάρτυς Αλέξανδρος καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη. Ήταν ένα όμορφο αγόρι που δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητο από τους Τούρκους, οι οποίοι , εκτός από κορίτσια, έπαιρναν και αγόρια στα χαρέμια τους. Μάλιστα κάποιος Τούρκος τον είχε εντοπίσει και κινδύνευε. Οι γονείς του αναγκάστηκαν να τον φυγαδεύσουν στη Σμύρνη.
    Δυστυχώς όμως έφυγε από τη Σκύλα και έπεσε στη Χάρυβδη. Εκεί στη Σμύρνη, δεν ξέρουμε με ποιο τρόπο, εξισλαμίστηκε και μάλιστα έγινε δερβίσης, δηλαδή άγαμος μουσουλμάνος κληρικός. 
        Μετά από λίγο καιρό έφυγε από τη Σμύρνη και περιπλανήθηκε σαν δερβίσης σε διάφορες χώρες και πόλεις. Έφτασε μάλιστα και ως τη Μέκκα. Φαίνεται όμως πως αισθανόταν ζωντανό τον έλεγχο της αγίας συνείδησης και μέσα του σχηματιζόταν σιγά–σιγά ο πόθος να εξαλείψει με το αίμα του την ανομία του.
 Αυτούς που σου μεταφέρουν διαβολές και λόγια, μη θαρρείς ότι σε ευνοούν, αλλά να τους αποστρέφεσαι σαν φίδια φαρμακερά.


Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Η ΑΝΙΕΡΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΟΥ ΕΠΑΙΝΕΙ ΕΝΑ ΕΛΕΕΙΝΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

 

Τη στήριξή της στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο εκφράζει η Εκκλησία της Ελλάδος, όπως προκύπτει από την ανακοίνωση που εξέδωσε μετά το πέρας της συνεδρίασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου (ΔΙΣ) «η γενική άποψη του Μακαριωτάτου Προέδρου και των Συνοδικών Αρχιερέων και η εκτίμηση αυτών περί των επιδιωκομένων σκοπών του Νομοσχεδίου είναι ότι καταβάλλεται κάθε προσπάθεια για την προστασία της κοινωνικής ειρήνης και όλων ανεξαιρέτως των προσώπων ή ομάδων προσώπων, τα οποία προσδιορίζονται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική καταγωγή και ευρίσκονται εντός των ορίων της χώρας μας».
Παράλληλα υπογραμμίζεται ότι η «η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος έχει

Η Πεντηκοστή καί η Παγκοσμιοποίησις


Ὁμιλία τοῦ π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

Εκκλησία της Ουκρανίας: ''Απειλείται η ενότητα της Ορθοδοξίας''

Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης

     Την Παρασκευή, 25 Μαϊου 2018 στην κατοικία του Προκαθημένου της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας, πραγματοποιήθηκε συνεδρία της Ιεράς Συνόδους της Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Η Ιερά Σύνοδος για πρώτη φορά ασχολήθηκε με τις πρωτοβουλίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου, για την εκχώρηση αυτοκεφαλίας σε σχισματικούς.
Έτσι η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε να απευθυνθεί με μήνυμά της προς τον πιστό λαό της Ουκρανίας, το οποίο θα αναγνωστεί στις Εκκλησίες της Ουκρανίας, με ευλογία και προοτροπή του Μητροπολίτη Κιέβου κ. Ονουφρίου.
Σύμφωνα με πληροφορίες η Ιερά Σύνοδος στο μήνυμά της, μεταξύ άλλων αναφέρει: "Τις τελευταίες εβδομάδες συζητείται ενεργά στη χώρα μας η δυνατότητα μονομερούς χορήγησης από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως ο "Τόμος Αυτοκεφαλίας Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Ουκρανία. Όμως η κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει από το Πατριαρχείο

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Η ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! --Προύσης Ελπιδοφόρος: «Η συμβίωση Χριστιανών διαφόρων εκκλησιών, Ρωμαιοκαθολικής, Προτεσταντικής, Αγγλικανικής, Κοπτών, Αρμενίων κλπ. είναι μια πραγματικότητα»!!!!

“Η ευχή του Πατριάρχη εκπληρώθηκε”:

Πετύχαμε, είπε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος στη Θεσσαλονίκη


  "Φαίη"σ.σ. Η αλαζονεία στο μεγαλείο της.


   “Η ευχή του Πατριάρχη εκπληρώθηκε”: Πετύχαμε, είπε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος στη Θεσσαλονίκη
“Πραγματοποιήθηκε η ευχή που διατύπωνε, στο επίσημο γράμμα του προς το 8ο Διεθνές Συνέδριο Ορθοδόξου Θεολογίας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος για καλή επιτυχία” δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, κλείνοντας τις εργασίες της ολομέλειας του συνεδρίου.
   “Η διαδικασία καθεαυτήν απέβη πάρα πολύ σημαντική, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Η διαδικασία αποτέλεσε γεγονός, προσφορά της Ορθόδοξης Εκκλησίας” ανέφερε χαρακτηριστικά, ενώ για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, που πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη το 2016, τόνισε ότι “υπήρξε υπόδειγμα συζήτησης”, γεγονός που, όπως υπογράμμισε, αποτελεί “μεγάλο επίτευγμα της Ορθοδοξίας”.
    Για τους Ορθοδόξους της διασποράς επισήμανε ότι “η διασπορά

Τελικάα

Με τερατώδη ψεύδη και τραγική διαστρέβλωση του Ιερού Κανόνα, θέλουν να επιβάλλουν την κακόδοξη Κολυμπάρια Σύνοδο!

    Ἦρθε ἡ ὥρα ποὺ οἱ αἱρετικοὶ Οἰκουμενιστὲς ἐκμεταλλεύονται τὸ διχασμὸ καὶ τὶς θέσεις ποὺ οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς ἔσπειραν, ὅπως οἱ τῆς Μητροπόλεως Πειραιῶς καὶ οἱ σύμμαχοί της· ἐκεῖνοι δηλαδὴ ποὺ διαστρέφουν τὴν ὀρθόδοξη  στάση τῆς Ἐκκλησίας ἀπέναντι στὴν αἵρεση καὶ διδάσκουν μεσοβέζικες θέσεις!   (Ἐλπίζουμε σύντομα πῶς θὰ ἀναφερθοῦμε λεπτομερέστερα στὶς διαστρεβλώσεις τῆς ὁμιλίας αὐτῆς).

Ἡ διακοπή τῆς κοινωνίας μέ τόν Ἐπίσκοπο



«Ἡ διακοπή τῆς κοινωνίας μέ τόν Ἐπίσκοπο
καί τά ἐπί τούτοις ὁρισθέντα
παρά τοῦ 15ου Κανόνος τῆς Πρωτοδευτέρας Ἁγίας Συνόδου
Θεολογική καί Κανονική Θεώρηση»


ΕΙΣΗΓΗΣΗ

Τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Χριστουπόλεως κ. Μακαρίου
Στό 8ο Διεθνές Συνέδριο Ὀρθοδόξου Θεολογίας μέ θέμα:
«Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας:
Ἡ Ὀρθόδοξη Θεολογία στόν 21ο αἰῶνα».
Θεσσαλονίκη 21-25 Μαΐου 2018 

   Εἶναι γνωστό ὅτι, μετά τήν ὁλοκλήρωση τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου, διαπιστώθηκε ἕνα φαινόμενο ἄκρως ἀνησυχητικό. Κάποιοι ἀδελφοί μας κληρικοί, κινούμενοι ὄχι «χάριτι θείᾳ» ἀλλά «ἀνθρωπίνῃ σπουδῇ», ἔσπευσαν νά διακόψουν τήν κοινωνία μέ τόν Ἐπίσκοπό τους. Ἐπιθυμώντας, μάλιστα, νά καλύψουν καί ἱεροκανονικῶς τήν ἀντικανονική τους αὐτή ἐνέργεια, ἐπικαλέστηκαν τόν 15ο Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου.
    Τό πολυσυζητημένο καί πολυχρησιμοποιημένο κείμενο τοῦ Κανόνα, τό ὁποῖο χρησιμοποιεῖται ἀπολύτως παρερμηνευμένο καί ἀποκομμένο ἀπό τό γενικότερο ἦθος καί πνεῦμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας, ἑρμηνευτικά χωρίζεται σέ τρία μέρη. Τό πρῶτο μέρος σημειώνει τά ἑξῆς: «Τά ὁρισθέντα ἐπί πρεσβυτέρων καί ἐπισκόπων καί μητροπολιτῶν, πολλῷ μᾶλλον καί ἐπί πατριαρχῶν ἁρμόζει. Ὥστε, εἴ τις πρεσβύτερος ἤ ἐπίσκο­πος ἤ μητροπολίτης τολμήσειεν ἀποστῆναι τῆς πρός τόν οἰκεῖον Πα­τριάρχην κοινωνίας καί μή ἀναφέρειν τό ὄνομα αὐτοῦ, κατά τό ὡρισμένον καί τεταγμένον, ἐν τῇ θείᾳ μυσταγωγίᾳ, ἀλλά πρό ἐμφανείας συνοδικῆς καί τελείας αὐτοῦ κατακρίσεως σχίσμα ποιήσει, τοῦτον ὥρισεν ἡ ἁγία σύνοδος, πάσης ἱερατείας παντελῶς ἀλλότριον εἶναι, εἰ μόνον ἐλεγχθείη τοῦτο παρανομήσας. Καί ταῦτα μέν ὥρισται καί ἐσφράγισται περί τῶν προφάσει τινῶν ἐγκλημάτων τῶν οἰκείων ἀφισταμένων προέδρων καί σχίσμα ποιούντων καί τήν ἕνωσιν τῆς Ἐκκλησίας διασπώντων»[1].
    Στό κομμάτι αὐτό τοῦ κειμένου ὑπάρχουν κάποια σημαντικά στοιχεῖα τά ὁποῖα πρέπει νά προσέξουμε. Κατ᾽ ἀρχάς, ὁ κληρικός πού ἀποκόπτει τήν κοινωνία του μέ τόν Πατριάρχη τιμωρεῖται μέ τήν ποινή τῆς καθαιρέσεως, ὄχι ἐξ αἰτίας αὐτῆς καθεαυτήν τῆς διακοπῆς τοῦ μνημοσύνου, πού ἀποτελεῖ τήν τελευταία πράξη ἑνός τραγικοῦ ἐκκλησιολογικοῦ δράματος καί πού ἐκφράζει τήν πνευματική ἀνεπάρκεια τοῦ πράττοντος, ἀλλά γιά δύο ἄλλους κυρίαρχους ἐκκλησιαστικούς καί δογματικούς λόγους:
   Πρῶτον, διότι ὁ κληρικός δέν ἐμπιστεύεται τή Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ προτρέχει νά καταδικάσει τόν Πατριάρχη «πρό ἐμφανείας συνοδικῆς». Τό γεγονός αὐτό δηλώνει ὅτι ὁ ἴδιος δέν ἔχει ἐπίγνωση τῆς καταστάσεώς του καί τῶν ὁρίων του καί γι᾽ αὐτό ἀναλαμβάνει τήν κρίση τοῦ Ἐπισκόπου ἀνενδοίαστα, κάτι ὅμως πού δέν ἐμπίπτει στίς δικές του ἱερατικές ἁρμοδιότητες.
    Καί, δεύτερον, διότι ἡ πράξη του αὐτή κλονίζει τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ οἱ διακόπτοντες τήν κοινωνία μέ τόν Ἐπίσκοπο δημιουργοῦν σχίσμα. 
    Σημειώνει χαρακτηριστικά ὁ Κανόνας: «τολμήσειεν ἀποστῆναι τῆς πρός τόν οἰκεῖον Πα­τριάρχην κοινωνίας…. καί πρό ἐμφανείας συνοδικῆς καί τελείας αὐτοῦ κατακρίσεως σχίσμα ποιήσει», ἐνῶ ἡ ἀμέσως ἐπόμενη πρόταση κάνει λόγο «περί τῶν (κληρικῶν τῶν) προφάσει τινῶν ἐγκλημάτων τῶν οἰκείων ἀφισταμένων προέδρων καί σχίσμα ποιούντων καί τήν ἕνωσιν τῆς Ἐκκλησίας διασπώντων».